محمدباقر زینی وند معروف به ملا محمدباقر متولد ۱۳۰۱، ایشان در جوانی سواد قرآنی را فراگرفتند. در سن۱۴ سالگی توسط رژیم پهلوی به همراه خانواده به قم و تهران تبعید می شود که در آنجا نیز از محضر بعضی علما کسب فیض می نماید. پس از بازگشت در سال  ۱۳۲۰ ایشان در مکتب خانه، آموزش دروس قرآنی را برپا می کند و مشغول به تدریس دروس قرآنی به اطرافیان می شود. چندین سال به زندگی عشایری مشغول بوده و سپس در سال۱۳۳۲ در منطقه ماسور ساکن و مشغول زندگی در این محل می شود. او در منزل و مغازه ای روبروی  بانک صادرات کنونی زندگی می کرده و دوباره از سال ۱۳۴۹برای مدت چند سال به زندگی عشایری برگشته تا سال ۱۳۵۹که دوباره قصد برگشت به ماسور را می نماید و از سال۱۳۶۰به طور ثابت در منطقه ماسور ماندگار می شود. محمدباقر جهت دفاع از مرزهای میهن اسلامی و ادای فریضه جهاد عازم جبهه های نبرد می شود ایشان در عملیات آزادسازی خرمشهر در سحرگاه ۱۳۶۱/۲/۱۹، همراه با مرحوم حاج فرج الله سهرابی و شهید سبزخدا سگوند(سلامتی) بودند که مجروح شده و به بیمارستان شهید چمران اهواز و سپس به تهران اعزام می گردد. بعد از خوب شدن و ترخیص از بیمارستان مجددا به جبهه رفتند که در مناطقی مانند موسیان، زبیداد، دهلران، شفیع خانی و در کردستان در دربندی خان عراق به صورت بسیج مردمی مشغول به خدمت بود که در سال ۱۳۶۴بر اثر عوارض ناشی از عوامل شیمیایی و دیگر جراحات و پس از ۲ بار عمل جراحی جان به جان آفرین تسلیم نمود. ناگفته اینکه آن رزمنده سرافراز و عزیز بر پایه اعتقادی که داشتند هیچ گونه پرونده جانبازی یا مجروحیتی تشکیل ندادند.