آیلین و ماهیِ کاغذیِ خیال

در دل یک روز روشن، آیلین با دستان کوچکش، تکه‌های ریز کاغذ را کنار هم چید؛  

و ناگهان، یک ماهی قرمزِ شاد در دریای آبیِ نقاشی‌اش جان گرفت.  

ماهی‌ای که از دهانش حباب‌های بازی بیرون می‌آمد،  

و موج‌های آبی پایین صفحه، مثل لالایی آرامش‌بخش، او را در آغوش گرفته بودند.

آیلین عزیز، با همین نقاشی نشان داد که هنر یعنی بازی با رنگ‌ها و رویاها؛  
یعنی پیدا کردن شادی در چیزهای کوچک، یعنی ساختن دنیایی پر از لبخند با خیال کودکانه.

وقتی نقاشی‌ات را دیدم، فهمیدم چقدر مدرسه را دوست داری؛  
چون ماهی‌ات مثل یک شاگرد کوچک، با دقت و شادی در صفحه شنا می‌کرد،  
انگار از چشم‌های تو یاد گرفته بود که چطور با رنگ‌ها بازی کند.

نقاشی‌ات را قاب می‌گیریم، نه فقط برای زیبایی‌اش،  

بلکه برای اینکه یادمان بیندازد:  

گاهی یک فرشته کوچولو می‌تواند با چند تکه کاغذ،  

دل‌ها را روشن کند و لبخند به لب‌ها بیاورد.