رزمنده و جانباز هشت سال دفاع مقدس علی‌زمان شاه‌کرمی؛ مردی که خاک را با ایمان فتح کرد، به آسمان پیوست

او نه فقط یادگار روزهای آتش و آفتاب بود، بلکه نشانه‌ای زنده از ایمانِ مجسم، صبرِ مجروح، و وفاداری بی‌مرز به عهدی بود که با خون نوشته شد. اکنون، پس از سال‌ها درد و دلدادگی، به قافله شهیدان پیوست؛ بی‌صدا، اما پرشکوه.

بسم ربّ الشهدا و الصدیقین

إنا لله و إنا الیه راجعون

بار دیگر، یکی از ستون‌های بی‌ادعای مقاومت، از میان ما رفت؛ و نامی دیگر از دفتر عاشقان، به فهرست آسمانیان افزوده شد.

جانباز سرافراز و رزمنده‌ی نستوه، علی‌زمان شاه‌کرمی، پس از سال‌ها تحمل دردهای جسمی و خاطرات سنگین جبهه، به آرامش ابدی رسید. مردی که در میدان نبرد، با گلوله آشنا بود و با دعا مأنوس؛ و در میدان زندگی، با سکوت زیست و با عزت رفت.

او از نسل مردانی بود که خاک را با ایمان فتح کردند، و زخم را با لبخند پاسخ دادند. در روزگاری که بسیاری از خاطره‌ها فراموش می‌شوند، او خود خاطره‌ای زنده بود؛ از روزهای بی‌سنگر، بی‌ادعا، اما پر از آسمان.

عروج او، نه پایان یک زندگی، که آغاز یک روایت است؛ روایتی از وفاداری، از مجاهدت بی‌نام، و از مردی که هرگز از عهد خود با شهیدان عقب ننشست.

از درگاه حضرت حق، برای روح بلند آن عزیز سفرکرده، رحمت واسعه و همنشینی با شهیدان مسئلت داریم؛ و برای خانواده مکرم، همرزمان وفادار، و مردم قدرشناس دیار ایثار، صبر جمیل و اجر جزیل خواهانیم.

اللهم صلّ علی محمد و آل محمد و عجّل فرجهم

فاتحه با صلوات، نثار روح آن مجاهد خاموش اما ماندگار