زندگی نامه: حجت الاسلام سید نورالدین رحیمی (ره)/ برگ اول

هزاران شهيد و جانباز، خطي با خون از «فيضيه» تا «فياضيه» و از صحن مطهر حرم تا صحنه خط مقدم ترسيم كردند. شهادت روحانيون در كنار رزمندگان اسلام و در سنگرهاي مقدس جهاد و در محراب وسيع و نوراني «جبهه»، خواندن نماز عشق است، با وضوي خون و به صورت جماعت. شهادت اينان، تاييدي است بر درستي آنچه خوانده اند. امضايي است بر صحت و سلامت آنچه خوانده اند. در يكي از روزهاي زيباي سال 1314 در شهر خرم آباد كودكي از ذريه پاك رسول الله (ص) چشم به جهان گشود تا زندگيش اسوه و مايه درس براي همگان باشد، نام او را نور الدين نهادند زيرا قرار است در آينده اي نه چندان دور، علمي باشد براي حقانيت و نورانيت دين مبين اسلام، وي در يك خانواده اي روحاني و اصيل كه منور به نور علوم اهل بيت عليهم السلام بود، پرورش يافت پدر ايشان مرحوم حجت الاسلام سيد علي اكبر رحيمي از روحانيون و علماي خدوم و مشهور لرستان بود وي مقدمات علوم و احكام ديني را نزد پدرش فرا گرفت، بعد از فوت والدين و سرپرستي برادرانش در سن 12 سالگي به شهر مقدس مقدس قم هجرت كرد و خوشه چين علوم نوراني اجداد طاهرينش شد، شهيد براي بار دوم در قم به تكميل تحصيلات نزد علماي بزرگ نظير حضرت امام راحل (ره)، آيت الله بروجردي، مرحوم داماد و ... پرداخته سپس به حوزه علميه كماليه خرم آباد مراجعت نمود ايشان دروس مقدس حوزه را تا خارج اصول و فقه با موفقيت گذراند. وي در مراحل مختلف و جريانات مربوطه به پي ريزي مباني حكومت سلامي در معيت شهيد مظلوم حضرت آيت الله مدني تلاش شبانه روزي و خستگي ناپذيري داشت. در طي سالها مبارزات مردمي عليه رژيم ملعون ستم شاهي در سالهاي 43 و 44 و 57 بارها از ناحيه عوامل رژيم سفاك پهلوي به اسارت دستگاه ظالمه آن رژيم گرفته شد. پس از شهادت برادر برومندش حجت الاسلام والمسلمين سيد فخر الدين رحيمي كه از شهداي دفتر حزب جمهور ياسلامي در هفتم تير بود بنا به خواهش مردم با ايمان پلدختر كه خواستار نامزدي او براي نمايندگي مجلس شوراي اسلامي شده بودند، دو بار به مجلس شوراي اسلامي راه يافت. شخصيت نا شناخته و نوراني اين شهيد عزيز ابعاد گوناگوني داشت، هدفش از رفتن به مجلس شوراي اسلامي فقط اداي تكليف و خدمت به مردم در راه رضاي خدا بود، مردم خرم آباد و پلدختر هنوز هم خاطره برخوردهاي محبت آميز و خدمت هاي بي رياي او را فراموش نكرده اند. او ضرب المثل ابرار و نمونه ساجدين و احرار، سبكبار كوچ شهادت، ثمره زهد و معروف كمالات و از پيش مهياي پرواز به اقصي مراتب شرف بوده و هست.

سرانجام اين مجاهد عاشق و مبارز ستوه در اول اسفند ماه 1364 در حالي كه همراه شهيد بزرگوار اسلام، حجت الاسلام محلاتي و جمعي از خدمتگزاران به اسلام، براي ديدار از رزمندگان اسلام، از تهران به جبهه هاي جنگ حق عليه باطل عازم بودند، هواپيماي ايشان در نزديكي اهواز مورد اصابت جنگنده هاي رژيم عراق قرار گرفت و او همراه شهيد محلاتي و ديگر يارانشان به درجه رفيع شهادت نائل آمد.

«روح پاك و مطهرش در جوار نياكان و اجداد مظلومش شادمان باد»