انقلاب و اهداف استکبار ستیزی ملت ایران/نقش لشگر57 ابوالفضل

خوش آمدید! لطفا نظر خود را در مورد این مطلب ذکر نمایید.

نهضت اسلامی امام خمینی (ره) که از سالها پیش شروع شده بود به ویژه بعد از قیام 15 خرداد سال 42، حرکت آن گسترده تر شد، و هر چه به عمر نهضت افزوده می شد فشار رژیم بر امام و یارانش بیشتر می شد و این موضوع بر آگاهی و بصیرت مردم ایران می افزود. از طرفی روز به روز بر شتاب نهضت افزوده می شد تا این که در 22 بهمن 1357 به پیروزی رسیده و با توجه به ریشه ها و اهداف آن «انقلاب اسلامی» نام گرفت. یکی از ابعاد این انقلاب بُعد استکبار ستیزی آن بود. امام (رحمه الله علیه) این ویژگی و ظلم ستیزی را از اجداد طاهرش به ارث برده بود. چنان که امام علی (علیه السلام) فرموده است: «کونوا ِلظاِلم خّصماً وَلِمظلومِ عّونًا». بنابراین استکبار شرق و غرب و ظالمین و حامیان آن ها -چه در داخل و چه در خارج کشور- انقلاب اسلامی را بر نتافتند و با آن سر دشمنی گذاشتند. استکبار جهانی و در رأس آن آمریکا بلافاصله بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران به اشکال گوناگون به مقابله با آن پرداخت و برای سرنگونی آن نقشه ها کشید. ازجمله سامان دادن و سازماندهی غائله ها و اختلافات قومی در کشور ما. از سوی دیگر گروهک های ملحد و ضد دین -اعم از گروه های چپ، راست، منافقین، دموکرات و...- را در داخل کشور برای سرنگونی انقلاب اسلامی، تحریک و تجهیز کردند. هر کدام از این احزاب و گروهک ها به نحوی ضربات و خساراتی به کشور و انقلاب اسلامی وارد کردند که جای بررسی آن در این جا نیست. چون شیطنت های مختلف دشمنان انقلاب اسلامی در داخل کشور به نتیجه ی مطلوب نرسید و نقشه هایشان، با رهبری های پیامبرگونه ی امام خمینی(ره)، هوشیاری و اتحاد مردم و جان فشانی شهدا نقش برآب شد؛ سرانجام دست به حیله و نقشه ی بزرگ تر وخطرناک تری زدند و با تحریک صدام (رئیس جمهور وقت عراق) او را وادار به جنگ با جمهوری اسلامی ایران کردند. درخصوص علل و عوامل جنگ تحمیلی عراق علیه کشور ما نویسندگان مختلف -از جمله نویسنده ی محترم کتاب سی پرسش و پاسخ پیرامون دفاع مقدس[1]- به طور مستند پرداخته اند؛ لکن در این گفتار اشاره ای کوتاه به مهمترین علل هجوم دشمن به میهن و انقلاب اسلامی ما لازم است،که به طور خلاصه وگذرا به آن اشاره می نمایم :

- ساقط کردن انقلاب نو ظهور اسلامی.

- منع گسترش اندیشه ی امام خمینی (ره) و منع صدور انقلاب اسلامی به کشورهای منطقه و جهان.

- تجزیه ی کشور و جدا سازی استان خوزستان از ایران.

و ...

دشمن با نقشه‌ی از پیش تعیین شده و مجهز به سلاح های مدرن روز، به خاک میهن اسلامی ما حمله کرد. هجوم دشمن چنان گسترده بود که مرزهای آبی و خاکی کشور در منطقه جنوب و غرب به طول 1200 کیلومتر از ناحیه استان های خوزستان، ایلام، کرمانشاهان، کردستان و آذربایجان غربی از زمین مورد حمله ی دشمن قرار گرفتند. همزمان با حمله ی زمینی، از هوا نیز حدود سیصد و پنجاه نقطه؛ از جمله اکثر فرودگاه ها و مراکز صنعتی و حیاتی کشور در آغاز جنگ بمب باران هوایی شد. صدای مسئولین و اعتراض نماینده ی کشور جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل و دیگر سازمان های حقوق بشر هم به جایی نرسید. دشمن تا دندان مسلح سر مست و عربده کشان به پیش می آمد و هر روز قسمت جدیدی از شهرها، بخش ها و روستاهای ما را به اشغال درمی آورد. وحشت و نا آرامی تمام کشور را فرا گرفته بود. امام خمینی(ره) رهبر و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران با یک جمله ی تاریخی همه را آرام کرد. امام امت طی سخنان آرامبخش خود برای دفع دشمن فرمود: «دزدی آمده است و سنگی پرتاپ کرده است...بروید او را از مملکت اسلامی بیرون کنید». ملت و جوانان ایران با سخن ولی امر و امام خود به خروش آمدند و با عزم راسخ و انقلابی به دفاع از میهن اسلامی خود برخاستند. استان های مختلف با سازماندهی نیروهای نظامی و بسیجی خود به مبارزه با متجاوز بعثی شتافتند؛ که یکی از آن ها استان دلاور خیز لرستان - به ویژه مردم عشایر و روستاهای آن- بود. عشایر دلاور لرستان با شجاعت تمام و بعضاً با سلاح های شخصی خود به جبهه های جنگ اعزام شدند. آن ها به مصداق کلام رهبری معظم حضرت آیت الله العظمی امام خامنه ای(مدظله العالی) که فرمود: «جنگ لُر قبل از آن که شنیدنی باشد، دیدنی است»، خوش درخشیدند.

استان لرستان تا سال 1362 هیچ یگان مستقلی نداشت و نیروهای این استان هنگام اعزام، عمدتاً به لشکر7 حضرت ولی عصر (عج) و یا دیگر یگا ن های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اعزام می شدند. از این تاریخ به بعد بود که به دستور فرماندهی مرکزی سپاه، تیپ مستقلی برای نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و بسیج استان لرستان تشکیل گردید. علاقه ی وافر مردم لرستان به حضرت ابوالفضل العباس(ع) و نیز انقلاب اسلامی باعث شد یگان خود را به نام «تیپ 57 حضرت ابوالفضل» (علیه السلام) نام گذاری کنند. لازم به ذکر است که از سال1362 به بعد نیز همه ی نیروهای استان لرستان در این یگان متمرکز نشدند. همزمان با تشکیل این تیپ، بعضی از نیروهای بسیجی و سپاهی و تعدادی از نیروهای تخصصی این استان در یگان های دیگر سپاه حضور داشتند. تیپ 57 حضرت ابوالفضل (علیه السلام) ابتدا کار خود را با سه گردان به نام های انبیاء(ع)، ثار الله ،ابوذر و برخی از واحد های پشتیبانی مثل واحد تدارکات و پشتیبانی و... شروع کرد.

اولین فرمانده تیپ مسقل57 ابوالفضل (علیه السلام) برادر پاسدارعبدالله احمدی بود. این تیپ ابتدا رزم خود را در خطوط پدافندی شروع کرد. پس از مدتی با انتقال برادر احمدی به قسمت های دیگر سپاه، فرماندهی این تیپ به برادر پاسدار حاج روح الله نوری واگذار شد. در زمان فرماندهی برادر حاج روح الله نوری بود که این تیپ به لشکر ارتقاء یافت و تا آخر دفاع مقدس و چند سال بعد از دفاع مقدس این یگان تحت فرمان سردار نوری بود. چنان که یاد شد این تیپ در ابتدای کار در خطوط پدافندی جنگ وارد و مشغول انجام وظیفه شد. یگان 57 حضرت ابوالفضل(علیه السلام) به علت فعالیت های چشمگیر و دفاع جانانه و علاقه مندی و تلاش برای شرکت در عملیات، خیلی زود به یگان پدافندی و آفندی(عملیاتی) تبدیل شد. زمان زیادی از تشکیل این یگان نگذشته بود که به جهت دلاوری ها و جانفشانی های کم نظیر رزمندگانش -به ویژه در عملیات حاج عمران- به تنهایی در مقابل تیپ ها و لشکرها ی متعددی از دشمن بعثی صدام مقاومت کرد وشهدای زیادی را تقدیم انقلاب و میهن اسلامی نمود. این یگان بدون قدمی عقب نشینی، پیروزی چشم گیری را برای سپاهیان میهن اسلامی ایران به ارمغان آورد. در عملیات حاج عمران بود که کتباً توسط رئیس جمهور وقت و رئیس شورای عالی دفاع (مقام معظم رهبری مدظله العالی) مورد تقدیر قرار گرفت و از جایگاه تیپ به لشکر حضرت ابوالفضل (علیه السلام) ارتقاء یافت.

لشکر57حضرت ابوالفضل(علیه السلام) درعملیات های بزرگی چون والفجر مقدماتی، والفجر6، محرم، رمضان، والفجر9،کربلای4 و5، فتح 5 ، نصر8 ،حاج عمران، بیت المقدس2، مرصاد و عملیات ها و تک و پاتک های متعدد دیگری شرکت کرد. از دیگر اقدامات استان لرستان در زمینه ی پرورش استعداد نظامی، تشکیل گروه تخصصی 24 بعثت بود که اقدامات خوب و چشم گیری درخصوص رفع آلودگی حملات شیمیایی دشمن داشت. جهاد سازندگی استان لرستان نیز از سنگر سازان بی سنگر و از مجموعه های بسیار فعال جبهه بود که علیرغم داشتن امکانات بسیار کم، در سخت ترین موقعیت ها -خصوصاً عملیات ها- همرزم و همسنگر لشکر57 حضرت ابوالفضل (ع) و دیگر یگان هایی بود که مأموریتش به آن مجموعه واگذار می شد. از دیگر رزمندگان استان لرستان و از یگان های خوب ارتش جمهوری اسلامی ایران، لشکر 84 پیاده ی خرم آباد بود. این لشکر از یگان های فعال ارتش بود و ضمن پدافند از برخی نقاط مناطق جبهه، در چندین عملیات نیز شرکت داشت. یاد و خاطره ی رزمندگان و شهدای تمام مجموعه ها- به ویژ امیر سر لشکر رستمی، امیر سرتیپ میربیک رشنو- را گرامی میداریم و به روح ملکوتی همه ی شهیدان درود می فرستیم.

[1]. رک، هاشمی سینقانی، سیدمهدی،کتاب سی پرسش و پاسخ پیرامون دفاع مقدس چاپ سوم، ص (34 تا 36 و52 تا 59).

منبع: ستاره های به خون خفته ی لرستان، ج1، نویسنده «حجت شریفی»، کارشناس امور شاهد و ایثارگران اداره‌ی آموزش و پرورش ناحیه‌ی 2 شهر مقدس قم. از دلاور مردان لشگر 57 حضرت ابوالفضل (ع).