دلنوشته سیده زهرا موسوی فرزند شهید سید نور خدا موسوی به مناسبت روز پرستار برای مادر

به نام خدا

چه ترانه ها که سرودم و چه دست نوشته ها که تقدیم کاغذ کردم و بار ها و بار ها از قهرمانی های بزرگ ترین مرد زندگی ام برایش گفتم...
اما امروز
اگر تکیه گاه را بخواهم معنا کنم
چیزی جز وجود پاک تو در نظرم نقش نمی بندد مادرم
مادر مهربانم
تمام دست نوشته هایم بوی پدر می دهد اما حق آنست که امروز در مقام تو لب به سخن باز کنم...
دست هایت را می بوسم
چشمان ترت را نظاره می شوم که مدام از زهرا و محمدت پنهان می کنی که مبادا دلتنگی هایمان بیشتر مقابل چشمانمان حاضر شود...
خصوصا امروز که انگار تمام خاطرات پرستاری ات پیش چشمانت مانده و تو ماندی و خاطراتی که فقط عکس آن مقابل خاطرت حاضر شده....  
در تمام سالهای زندگانی مان تو اسطوره ترین بودی برای ما و هر روز به ما درسی از درس های ایثار آموختی...
گاهی دلم میخواهد یک لحظه هم که شده خودم را به جای تو ببینم...
مگر نه اینکه مادرم برای ما هم پدر بود هم مادر
هم همسر بود برای بابا و هم تکیه گاهی برای پناه بردن فرزندان بی تاب از دوری پدر....
مادرم قهرمان است و چه بسا که اگر من بجای او بودم اینهمه تاب و تحمل را یکجا با هم نداشتم...
بدون شک اینهمه ایثار و از خودگذشتگی از جانب بابای مهربانم بی جواب نمی ماند و بابا مثل همیشه هوای مادر را یکجور دیگر دارد...
خوشا بحال هر دوی شما
ما یعنی سیده زهرا و سید محمدتان هر روز بیشتر از روز قبل به هر دوی شما افتخار میکنیم
روز پرستار بر پرستار مهربان سید نور خدا مبارک.