پدر پیر ما رزمندگان

رشادت­ها، شجاعت­ ها و شایستگی­ های بی­ دریغ «سبزخدا» باعث شد تا وی به سرعت رشد کند و مورد توجه  فرمانده ی لشکر57 حضرت ابوالفضل (علیه السلام) و دیگر فرماندهان رده­ ی بالا قرار گیرد.

گردان انبیاء(علیهم ­السلام) جهت شرکت در عملیات مهم و بسیار حساس کربلای 4 در شلمچه آماده می­ شد. بنا به ضرورت و شایستگی­ هایی که در «سبزخدا دریکوند» وجود داشت، او را از گردان ابوذر به گردان عملیاتی انبیاء(علیهم ­السلام) منتقل و در پست معاونت این گردان منصوب نمودند. شهید دریکوند در عملیات­های کربلا 4 و 5 و10 در همین سمت انجام وظیفه کرد. فرماندهی گردان در این عملیات ها با برادر پاسدار سردار حاج ولی ­الله میرهاشمی بود. قبل از عملیات کربلای (4) برادر «سبزخدا دریکوند» – برادری داشت  که از او کوچک تر بود- که در یک سانحه­ ی تصادف به رحمت ایزدی پیوست و پدر پیرش عصای خود را از دست داد.

پدر شهید انسانی مؤمن، خداترس، پر تلاش، مردم دار و دوست دار حضرات معصومین (ع) بودند، همچنین برادر شهید جوانی با استعداد، مؤمن و عاشق اهل بیت (ع) بود که در سن 18 سالگی جان به جان آفرین تسلیم نمود. روحشان شاد.

خیال می­ کردم مرگ برادر و مراسم طولانی که در سنّت لرستان وجود دارد او را از شرکت در عملیات باز خواهد داشت؛ امّا با کمال تعجب دیدم او بدون توجه به همه چیز، خانه وخانواده را رها کرد و اظهار داشت: «امروز نیاز جبهه به ما بیشتر از نیاز پدر و مادر به ما است». او همواره می­ گفت: «ما رزمنده ها پدر پیرتری داریم که نیاز او به ما بیشتر است تا والدینمان. بنابر این اول باید دل او را شادکنیم. او امام و رهبر ما است». شهید «سبزخدا دریکوند» (مصطفی میررضایی) بعد از برادر پاسدار؛ سردار حاج ولی­ الله میرهاشمی، به عنوان فرمانده گردان خط شکن انبیاء (علیهم ­السلام) منصوب شد. گردان انبیاء یکی از سه گردانی بود که از ابتدای تشکیل تیپ (57 ) حضرت ابوالفضل(علیه ­السلام) تشکیل شد و گردان یکم و عملیاتی  لشکر(57) حضرت ابوالفضل (علیه ­السلام) بود. این گردان تقریبا در بیشتر عملیات­هایی که لشکر(57) حضرت ابوالفضل(علیه­ السلام) مأمور انجام آن­ها بود، شرکت داشته و شهدای گرانقدری را تقدیم اسلام نموده است.

 منبع: ستاره های به خون خفته ی لرستان، فصل دوم، نویسنده «حجت شریفی»