قصه عشق

سجاده رنگین بردست مادر/
 آئینه خونین، صحرا معطر/
 مشک پر از آب، بر دوش ساقی/
 سیراب نگشته، ماه منور
 در آسمان غم، در کربلا خون/
 آیات یاسین، گردیده پرپر/
 دریای عطشان، دلتنگ و جوشان/
گردیده خورشید، در خون شناور/
 در غم نشسته، دخت پیمبر/
 کنج خرابه، الله اکبر!/
 درمانده مانده، خصم جفاکار/
 از رزم و جنگ، اولاد حیدر/
 یک سوی میدان، قرآن ناطق/
وندر مقابل، باطل سراسر/
هرگوشه نخلی افتاده از پا/
دیگر نمانده دستی به پیکر/
 از بزم کوفی، تا رقص شامی/
آدم پریشان، عالم مکدر/
 دین محمد، گر زنده ماند/
 با کشتن من، یاجان اصغر/
 گو تا ببارد، از آسمان سنگ/
 برغنچه های زهرای اطهر/
 برقصه ی عشق، در کعبه دل/
 باید بنالد، بلبل مکرر/
گوئی که برپا گردیده محشر/
اندر عزای، آل پیمبر(ص)

عباس میرهاشمی