سجایای اخلاقی شهید مجتبی فلاح

مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام:

لَیسَ عَنِ الـمَوْتِ مَحیدٌ وَ لا مَحیصٌ. مَن لَم یُقتَلْ ماتَ، إنّ اَفضَلَ الموتِ اَلقَتلُ.

از مرگ راه فرار و گریزی نیست، کسی که کشته نشود (بالاخره) خواهد مُرد، (آری) بهترین مرگ و میرها کشته شدن در راه خداست. (سفینه،‌ج ٢، ص ٥٥٣)

شهید مجتبی فلاح فردی بسیار خوش اخلاق و مهربان وخوش برخورد بود به گونه ای که بخاطر این خصوصیات فردی زبانزد تمام فامیل و آشنایان بود.

شهید بزرگوار ارادت خاصی نسبت به اهلبیت(ع) داشت و همیشه در مراسمات دینی و مذهبی شرکت می‌نمود و بسیار اهل نماز و عبادت بود و همیشه نمازش را اول وقت می‌خواند. در خانواده بسیار احترام پدر و مادر را داشت و از همان دوران نوجوانی اهل کار و تلاش بسیار بود که در اکثر مواقع در حین تحصیل در تأمین مایحتاج و امرا معاش خانواده کوشش فراوان داشت و کمک به والدین و توجه به برادر وخواهر را برای خود افتخار می‌دانست.

شهدای ناجـا/