وصیت نامه شهید ذبیح الله پاپی مرادی

مادر و پدر و برادران و همرزمانم به نظرم این قطعه که باقی است آخرین و کاملترین حرف های من می باشد که در طول زندگی و در اواخر عمرم همیشه به دنبال آن بوده ام و امید دارم در این هدف که همان اسلام عزیز می باشد از دریای بیکران شهادت بهره ای در یابم . 

به ناچار روزی گلی شکوفا و روزی پژمرده میگردد ولی چه زیباست مرگ کسی باعث پیروزی اسلام و از بین بردن کفار ستمگر باشد. پدر و مادر من اول از هر چیزی از زحمات بیش از حد شما بی نهایت سپاسگزارم و می دانم که چه رنجها به پای من حقیر کشیده ای ولی امید وارم که جانم در راه خدا فدا کرده باشم که راه خمینی عزیز می باشد از شما تمنا دارم که هیچ وقت به من ناکام نگویید چون من در نهایت کامم را گرفتم و به بهترین آرزویم که می خواستم یعنی شهادت (شهید شدن ) در راه دین و قرآن و مملکتم رسیده ام. در تشیع جنازه ام فقط ذکر خدا را داشته باشید و الله اکبر را تکرار کنید. مبادا در این مورد بدگویی به انقلاب شود مادرم بر خود ببال و افتخار کن که فرزندت را در راه خدا یا الله داده ای همچون مادر وهب شیردل و صبور باش و جامه نو بپوش و شادی کن بر مزارم و برایم جامه سیاه نپوشید و گریه نکنید چون روح من ناراحت میشود و توای خواهران و برادرانم از شما خجالت میکشم چون شما بسیار زحمت مرا کشیده آید و برادرانم سعی کنید که یار و یاور امام باشید و حسین زمانه را تنها نگذارید و همیشه سرباز فداکاری برای اسلام باشید و با ظالمان و جباران بجنگید همچون که علی (ع) می فرماید با مظلومان یاور و با ظالمان در ستیز باشید والسلام علیکم و رحمت الله وبرکاته

وصیتنامه فرزند کوچک شما ذبیح الله پاپی مرادی