در تزدیکی های شهر ماووت عراق دره ای  به نام «هرمدان» واقع شده است. مقرر شده بود در شهر ماووت و منطقه ی هرمدان عملیاتی صورت گیرد که بر همین اساس گردان ما و دیگر گردان های عمل کننده را به هرمدان انتقال داده و در آنجا مستقر کردند. هنگامی که ما مستقر شدیم، هواپیماهای  دشمن که از حضور نیروها مطلع شده بودند، مرتب مواضع ما را بمباران می‌کردند. به علت اینکه می‌خواستیم عملیات (بیت المقدس دو) را اجرا کنیم دوسه روز قبل از عملیات؛ یگانهایی مجبور بودند در منطقه باقی بمانند. گردان ما - گردان انبیاء(ع) - هم جز خط شکنانان قرار گرفته بود. هواپیماها مداوم بمباران می‌کردند. محل جغرافیایی دره طوری بود که وقتی بمب به دره می خورد، علاوه بر ترکش هایش، سنگ ها تکه تکه شده و به ترکش تبدیل می‌شدند.  در این هنگام «سبزخدا» با ابتکاری که به کار برد؛ منطقه ی مناسبی در دامنه ی کوه و انتهای دره پیدا کرد و نیروها را به محل مورد نظرش انتقال داد. با این اقدام و موقعیت یابی دقیق ایشان گلوله و ترکش به بچه ها نمی خورد؛ حتی آن موقع ما تلفات نداشتیم جز یک نفر که از صخره افتاد. مغز نظامی ایشان متفاوت بود. با درایت و زیرکی کاری کرد که تلفات نداشتیم، با توجه به دید نظامی که داشت بچه ها را طوری آرایش نظامی داد که با قرار گرفتن در دامنه‌ی کوه، قبل از عملیات؛ تلفاتی به نیروها وارد نشد. یادش جاودانه باد.

پی نوشت: خاطره ای از برادر «شاه میرزا سلامتی» از بسیجی های داوطلب و از رزمندگان با سابقه ی لشکر پنجاه و هفت حضرت ابوالفضل (ع). شهیدین علی میرزا سلامتی و سبزخدا سلامتی، برادران بسیجی دلاور؛ شاه میرزا سلامتی هستند که در راه اسلام به درجه‌ی رفیع شهادت نائل آمدند.