منطقه عشایری «تخت چان» محل تولد سردار میررضایی

نوجوانی و جوانی موهبتی  الهی است که باید از آن نهایت استفاده را بکنیم. به عبارتی باید گفت: باید مراقب فرصت ها بود و بهترین فرصت  های ما صرف بیهوده ترین کارها نشود چراکه گذشت زمان و از بین رفتن فرصت  ها بسیار سخت است. «میررضایی» چه در دوران نوجوانی و چه در دوران جوانی خویش، سعی می نمود استفاده بهینه ای از فرصت و وقت خود بنماید، به دیگر سخن  او در در جهت بهتر مدیریت نمودن زمان و فرصت هایش کوشش می کرد.

حضرت علي عليه السلام مي فرمايد: الْفُرْصَةُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ فَانْتَهِزُوا فُرَصَ الْخَيْرِ .(نهج البلاغه، للصبحی صالح،  ص 472)

فـرصـت مـانـنـد ابر (از افق زندگي) مي گذرد. پس فرصتهاي خير را غنيمت بشمريد (و از آنها استفاده كنيد).

در سال 52 که ایشان محصل بودند - نمی دانم کلاس چهارم  بود یا پنجم ابتدایی - در دهکده کوگان مشغول تحصیل بودند. وقتی تعطیلات نوروز به خانه ی خودشان در منطقه کوهستانی و عشایری تخت چان می آمدند، ما هم که بصورت عشایری آنجا زندگی می کردیم، می‌ آمد و می گفت: بیایید تا جمع و ضرب یادتان بدهم از همان بچگی تیز و زرنگ بود و از وقتش به خوبی استفاده می کرد. بنده همون موقع که اصلاّ به مدرسه نرفته بودم مقداری درس قرآنی خوانده بودم و از ایشان، پایه‌ای‌ترین عملیات حساب یعنی جمع و تفریق و ضرب و تقسیم را یاد گرفتم. روحش شاد  و یادش گرامی باد که همواره در حال کمک به دیگران بودند.

راوی: غلامرضا دریکوند، جانشین مهندسی لشکر57 حضرت ابوالفضل (ع).