قدس، به وقتِ رهایی 
صدای اذان، از مناره‌های رهاشده‌ی مسجدالاقصی بلند شده بود؛ بر فراز دیوارهایی که سال‌ها اسیر سکوت بودند، فریاد «الله اکبر» پیچید و تاریخ، بیدار شد.

در میان جمعیت بی‌تاب و پرشور، رهبر بزرگ مقاومت قدم به صحن گذاشت؛ با نگاهی آرام، اما پرصلابت. صفوف نماز، به فرمان «وحدت»، به سرعت بسته شد و قدس، برای نخستین‌بار پس از دهه‌ها اشغال، به امامت ایمان حقیقی، سر تعظیم فرود آورد.

در پسِ این لحظه، روایت خون و صبر نهفته بود:  
روزهایی که نتانیاهو با غرور سرکش خود، جهان را تهدید می‌کرد؛ روزهایی که گنبد آهنین، بر ترس بنا شده بود، و هزاران قلب، در خیابان‌های غزه، با آرزوی سجده در قدس، به آسمان چشم دوخته بودند.

🔻اما روز موعد، رسید.  
با آتش غیرت نیروهای مقاومت، آن دیو سرکش به درک واصل شد؛ و رژیم صهیونیستی، از صفحه روزگار محو. نه به انتقام، بلکه به عدالت. نه با نفرت، بلکه با ایمان.

🔹قدس، لبخند زد.  
دیوارهای سنگی‌اش، اشک شوق ریختند؛ و خاکش، گام‌های نمازگزاران را با حریری از نور پوشاند.

در گوشه‌ای از محراب، نگاشته شده بود:
 «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا… لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ»  
خدا وعده داده است مؤمنان را ... که حتماً آنان را در زمین جانشین [دیگران] کند،

و ما امروز، شاهد تحقق وعده‌ایم.

اللهم احفظ قائدنا و حبیب قلوبنا و نور اعیننا نائب المهدی امامنا الخامنه ای حتی یصل فرج مولانا المهدی(عج)

مرگ بر آمریکا 
مرگ بر انگلیس 
مرگ بر اسرائیل 
مرگ بر خائنین

الاحقرالطلاب دریکوند