محمدحسین فهمیده، نوجوانی بود که نه فقط با نارنجک، بلکه با ایمان و جسارتش، تاریخ را تکان داد.
در روزهای پرآشوب دفاع مقدس، وقتی بسیاری از مردان هنوز در تردید بودند، نوجوانی ۱۳ ساله با نگاهی مصمم و قلبی بی‌قرار، تصمیم گرفت کاری کند که حتی بزرگ‌ترین فرماندهان ارتش هم به احترامش بایستند. محمدحسین فهمیده، نه قهرمان فیلم بود و نه شخصیت افسانه‌ای؛ او یکی از ما بود، با دستانی کوچک و روحی سترگ.

در لحظه‌ای که حلقه محاصره تنگ‌تر می‌شد و امید در حال خاموشی بود، او با نارنجک‌هایی بسته به کمر، به سمت تانک دشمن رفت. تیری به پایش خورد، اما نه درد، نه ترس، هیچ‌چیز نتوانست او را متوقف کند. خودش را به تانک رساند، انفجار رخ داد، و دشمن عقب نشست. آن لحظه، نه فقط یک تانک، بلکه غرور تجاوزگرانه‌ای فرو ریخت.

محمدحسین فهمیده، نماد نسلی شد که با جانشان از خاکشان دفاع کردند. هشتم آبان، روز نوجوان و بسیج دانش‌آموزی، یادآور این حقیقت است: قهرمان بودن، سن نمی‌خواهد؛ فقط دل می‌خواهد.