‍«بسم ربّ الشهداء و الصدیقین»

شهید نصیر میردریکوند

ما سینه زدیم، بی‌صدا باریدند

از هر چه که دم زدیم، آنها دیدند

​ما مدعیانِ صفِ اول بودیم

از آخر مجلس شهدا را چیدند.

شهید نصیر میردریکوند در تاریخ ۱۳۴۶/۶/٢٨ به عنوان اولین فرزند خانواده حاج عبدالعلی در ماسور متولد شد، وی دوران کودکی و نوجوانی خود را در کنار خانواده سپری کرد و ضمن اشتغال به تحصیل در همه امور عصای دست پدر بود و در کار کشاورزی و رانندگی ایشان را همراهی می کرد. شهید نصیر میردریکوند احترام به پدر و مادرش را سرلوحه کار خود قرار داده و اعتقادش بر این بود که احترام به والدین از مهمترین واجبات است، او علاوه بر کمک به خانواده ورزشکار هم بود و عضو تیم فوتبال منطقه ماسور بود و همه ی دوستانش از روحیه و اخلاق ورزشی او تعریف می کردند، او همیشه خانواده و دوستانش را تشویق به کمک به همنوعان خود و اخلاق مداری و درس خواندن می کرد. نصیر بعد از سپری کردن دوره راهنمایی بصورت داوطلب به عضویت بسیج سپاه درآمد و بعد از مدتی به خدمت مقدس سربازی اعزام گردید. دوره آموزشی وی در نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران و در پادگان آموزشی دوکوهه به پایان رسید و پس از اتمام دوره آموزشی به تیپ۴ لشکر۲۱ حمزه سیدالشهداء تبریز که آن زمان در منطقه موسیان مستقر بود اعزام گردید و در آنجا دوشادوش دیگر همرزمانش به دفاع از میهن و ناموس و وطنش مشغول گردید. وی در حمله سراسری عراق به منطقه عمومی مهران در تاریخ ۶۷/۴/٢١ در حال نبرد با دشمن متجاوز جاویدالاثر و به درجه رفیع شهادت نائل گردید.

او در آخرین نامه ای که به خانواده خود نوشت از پدر و مادر خود به نیکی یاد کرده بود و از زحمات آنها بسیار تشکر کرده بود، پدرش جواب نامه وی را نوشت و ارسال کرد ولی نامه هیچگاه بدست ایشان نرسید چرا که ارسال نامه با شروع درگیری شدید بین نیروهای ایران و عراق مقارن گردید و ایشان نیز در همان منطقه جاویدالاثر گردیدند.

روحش شاد و یادش گرامی.

دید در معرض تهدید دل و دینش را

رفت با مرگ خود احیا کند دینش را

رفت و حتی کسی از جبهه نیاورد به شهر

چفیه و قمقمه اش،کوله و پوتینش را

 ارسال توسط: هادی میردریکوند برادر عزیز شهید.