رضا شریفی نیک(جانباز قطع پا) در کنار شهید سبزخدا دریکوند

بی­ ریا کار می­ کرد

برای انجام عملیات برون مرزی آماده شده بودیم.«سبزخدا» از من (رضا شریفی) خواست به همراه او سری به واحد تسلیحات لشکر بزنیم و در مورد مهمات شب عملیات خبری کسب کنیم. زمانی که مراجعه کردیم، گفتند مهمات آماده است. نیرو بیاورید و مهمات را تحویل بگیرید. آن شهید فکری کرد و گفت تا سراغ نیروهای گردان برویم و کمک بیاوریم، وقت زیادی از ما تلف می ­شود. ضمناً آن­ها هم مثل ما خسته هستند. چطور است خودمان برای بردن مهمات اقدام کنیم؟ گفتم من و تو؟ گفت وضع پایت چطور است؟ گفتم بد نیست ولی می ­ترسم با زخم تازه‌ای  که دارد خونریزی کند و برای عملیات مشکل درست کند. گفت اگر نیت الهی باشد خدا کمک می­ کند. او شروع کرد و من هم لنگان به دنبال او. خدا می ­داند همان شد که او گفت. ما دو نفر تمام مهمات عملیات را در سه وانت بار زدیم. روح و جسم عجیبی داشت.همیشه درحال مبارزه بود.مبارزه بادشمن،مبارزه با نفس.

پی نوشت: « راوی سرهنگ پاسدار رضا شریفی نیک»

منبع: «کتاب ستاره های به خون خفته ی لرستان»، به کوشش، «حجت شریفی»