ای دختر معصوم که در بطن کویری
چون ماه درخشنده و چون مشک و عبیری

از پا قدمت بود که قم شد ملکوتی
تو باعث زیبایی این قطعه کویری

تو دختر کاظم، تو معصومه ی اویی
بر شام سیاه دل ما ماه منیری

همخون رضا هستی و او کعبه ی دلهاست
بر کشور دلها بکند خوب امیری

در کودکیم بود که دادم به تو دل را
ایکاش که لطف و کرم از بنده نگیری

پیوند دهد بارگهت مشهد و قم را
پیغام رسان دل هر پاک ضمیری

از من برسان عاشق و دیوانه ی اویم
چون گوهر دردانه ی آن شمس شهیری

استاد علیرضا حکیم