دریافت تندیس قاری برگزیده سطح 3 توسط ابوالفضل بنی هاشمی از دارالقرآن تخصصی شهیده لعبت نادی شهرستان خرم آباد.

در تربیت دینی، انس با قرآن ضرورتی اجتناب ناپذیر است؛ چنان که در هر یک از مباحث دنیایی و آخرتی، فردی و اجتماعی، عملی و اعتقادی و... که به بحث بنشینیم به آن منتهی می شویم. سعادت دنیا و آخرت ما، خوشبختی فرد و جامعه ما، اصلاح عمل و اعتقاد ما و... همه و همه در پرتو الگوگیری از منبع عظیم وحی و در یک کلام، در سایه انس با قرآن شکل می گیرد.

امام صادق(ع) در حدیثی بسیار زیبا و گویا درباره اهمیت انس جوانان با قرآن و تلاوت قرآن او چنین می فرماید:

«مَنْ‏ قَرَأ الْقُرْآنَ‏ وَهُوَ شَابٌّ‏ مُؤْمِنٌ‏ اخْتَلَطَ الْقُرْآنُ بِلَحْمِهِ وَدَمِهِ وَجَعَلَهُ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ مَعَ السَّفَرَةِ الْکِرَامِ الْبَرَرَة»؛ الکافی، ج‏2، ص 603.

هر کس در جوانی قرآن بخواند و مؤمن هم باشد، قرآن با گوشت و خونش می آمیزد و خداوند او را با فرشتگانی که نماینده و سفیر حق هستند و فرشتگان نویسنده اعمال، همدم و قرین سازد.

انس با قرآن یعنی آموختن قرآن، قرائت قرآن، فهم قرآن و در آخر عمل به قرآن. بنابراین زنجیره به هم پیوسته انس با قرآن زمانی تحقق می یابد که موجب تغییر در رفتار انسان شود، بدان صورت که فرد فرد جامعه و به تبع آن تمام جامعه به آرامشی معنوی دست یابند و از ناآرامی های فردی و اجتماعی به دور شوند.