بسم الله الرحمن لرحيم

اينجانب قاسمعلي قائمي به همراه شهيد سبزخدا سگوند در سال 59 براي حضور در جبهه هاي حق عليه باطل راهي پلدختر شده و در سپاه پلدختر ثبت نام كرده و عازم جبهه هاي نبرد شديم. شهيد سبزخدا انساني وارسته و به خدا پيوسته و انساني بود كه هميشه سعي و تلاشش براي رضاي خدا و دفاع از اسلام بود. من به همراه اين شهيد در چندين عمليات شركت كرده ام. مانند عمليات شوش و رقابيه عملياتي در جاده خرمشهر اهواز و دارخوئين و سرانجام آن عزیز در عمليات بيت المقدس آزادي خرمشهر به شهادت رسيد.

در يكي از عملياتها كه با هم شركت كرديم در پشت خاكريز سنگر گرفته بوديم و برادران تداركات مقدار بسيار زيادي ميوه آورده و در پشت خاكريز قرار دادند و او رفت و از اين همه ميوه دو عدد برداشت و آورد از او پرسيدم كه چرا فقط دو عدد آوردي گفت آقاي قائمي ممكن است سهم بنده و تو كمتر از اين هم باشد.

او انساني قانع و متواضع بود و هميشه خود را مديون اسلام و خون شهيدان مي دانست تا بالاخره به ديار يار شتافت و به جمع همسنگران شهيدش پيوست. از لحاظ عبادت كه بنده خود مشاهده كرده ام هنگام نماز حالتي بسيار روحاني بخود مي گرفت و نماز را با صدايي دلنشين و روحاني مي خواند هميشه چه در خط مقدم و چه در پشت جبهه مؤذن نماز جماعت جبهه بود.

خداوند روح او را با روح سيدالشهدا محشور نمايد چرا كه او عاشق حسين بود و عاشق خط سرخ حسين بود. در چند لحظه قبل از شهادت، آب قمقمه خود را به او تعارف كردم و او گفت كه تشنه نيستم و حالت خاصي پيدا كرده ام و نمي دانم چرا چنين شده ام و من نشانه هاي شهادت را در صورت نوراني او مي ديديم و در اين هنگام عمليات شروع شد و مردانه در راه دين و وطنش به شهادت رسيد. آنچنان انسان وارسته و از دنيا رها شده بود كه سه روز بعد از عروسي در جبهه حضور يافت و وقتي كه دوستان به او پيشنهاد مي كردند كه شما تازه عروسي كرده ايد و برگرديد گفت به خدا هرگز از راهي كه انتخاب كرده ام برنمي گردم.

شهيد سبزخدا پسري دارد كه هرگز روي پدر را نديد و او سفارش كرده بود كه اگر فرزندم پسر بود نام او را مهدي بگذاريد.

همسنگر شهيد سبزخدا سگوند

به نقل از همرزم شهيد(قاسمعلي قائمي)