صله­ ی ارحام

صله­ ی ارحام

هرگز کسی را ندیده بودم مثل «سبزخدا دریکوند» صله ­ی ارحام را به جا بیاورد. بیشترین وقتش را در مرخصی­ ها، به صله­ ی ارحام اختصاص می ­داد. اقوام دور و نزدیک و همسایگان را می ­دید و به عیادت رزمندگان و نزدیکان آن­ها می ­رفت. با مرخصی کمی که داشتیم در این چند روز، هم به  خانواده و امور پشتیبانی گردان  رسیدگی می­ کرد و هم به دیدن همه­ ی اقوام و دوستان می ­رفت، احساس کردم در این مرخصی کمی که داریم خداوند به وقت و مرخصی او برکت زیادی داده است. چنان بود که با یک بار برخورد کردن همه به او عشق می ­ورزیدند؛ تا جایی که اگر کمی دیر به دیدنشان می ­رفت، برایش دل تنگ می­ شدند. هنگام تشییع جنازه­ ی آن شهید، سوز و محبت و عشق به او در بین جمعیت  تشییع کننده اش موج می­ زد و یاد آور این حدیث بود: «چنان رفتار کنید تا وقت مردنتان، برایتان بگریند».

منبع: ستاره های به خون خفته ی لرستان، فصل دوم، نویسنده «حجت شریفی»