مادر بهروز می گوید: «با این که ما وضعیت مالی و زندگی خوبی داشتیم، اما بهروز همیشه لباس کهنه و یا لباس پدر یا برادر بزرگترش را می پوشید. هر وقت به او اعتراض می کردم، در جواب می گفت: مادر! همین لباس های کهنه هم از سر من زیاد است. مادر بعضی همین لباس کهنه را هم نمی توانند تهیه کنند من از آنان شرم دارم، من از خدا شرم دارم...