امام سجاد فرمود؛ رسول خدا فرموده اند: براستى كه بهترين اعمال بسوى خداوند عز و جل وارد ساختن سرور و خوشحالى است بر مؤمنين.

سال 67 بعد از قطعنامه‌ی 598 عراق، در منطقه‌ مهران؛ لشگر 57 حضرت ابوالفضل (ع) به عنوان اینکه اگر دشمن قصد حمله داشت؛ در آماده باش به سر می برد و مسئولیت محور در منطقه؛ با «مصطفی میررضایی» بود. ایشان برخوردی بسیار خوش با نیروها داشتند. همیشه اگر فرصت بی‌کاری رخ می داد؛ اکثراً می‌آمدند دور ایشان جمع می‌شدند و به نشاط و سرگرمی مشغول می شدند. با گل و خاک به جون هم می‌افتادند، هم دیگر را گل مالی می‌کردند تا خسته می‌شدند و می‌خندیدند و می گفتند: فرمانده خاکی و گلی را نگاه کنید.

انسان در کنار ایشان سرزنده و سرحال می شد و به نشاط و شادی دست پیدا می کرد. او نشاط و شادی را یک ضرورت می دانست. بله انسان نیازمند شادی است. «میررضایی» در فرصت هایی که کنار هم بودیم، سعی می نمود با نشاط آن را سپری نماییم. با توجه به فرمایش امام صادق (ع)، شادابي و نشاط، از حسن خلق است.

عَنْ يُونُسَ الشَّيْبَانِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (ع)‏ كَيْفَ مُدَاعَبَةُ بَعْضِكُمْ بَعْضاً قُلْتُ قَلِيلٌ قَالَ فَلَا تَفْعَلُوا فَإِنَّ الْمُدَاعَبَةَ مِنْ حُسْنِ الْخُلُقِ وَ إِنَّكَ لَتُدْخِلُ بِهَا السُّرُورَ عَلَى أَخِيكَ وَ لَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص يُدَاعِبُ الرَّجُلَ يُرِيدُ أَنْ يَسُرَّهُ. (کافی: ج2، ص663)

يونس شيبانى گويد: حضرت صادق عليه السلام فرمود: شوخى كردن شما با همديگر چگونه است؟ عرض كردم: اندك است، فرمود: اين گونه نباشيد زيرا شوخى از خوش خلقى است، و تو بدان وسيله برادرت را خوشحال و مسرور كنى، و هر آينه رسول خدا (ص) با كسى شوخى مي كرد و مي خواست كه او را شاد و مسرور كند.

یک بار در منطقه‌ی ایلام بودیم، به شهر اومدیم؛ چهره اش مثل همیشه باز و خنده به لب، داشت ماشین را پارک می‌کردند به شوخی‌ گفتند: ماشین را طوری پارک کنم که این آقا پلیسه کیف کنه، اتفاقاّ ماشین را به داخل جدول انداخت، پلیس هم اومد کمک؛ تا ماشین را از جدول بیرون آوردیم. واقعا از بودن در کنار ایشان سیر نمی شدیم.

 راوی: غلام رضا دریکوند. جانشین مهندسی لشکر57 حضرت ابوالفضل (ع)، در دوران دفاع مقدس.