عصر شعر سراسری «اسم شب، صبح است» با حضور اهالی اندیشه و قلم همزمان با سایر استان های سراسر کشور در استان لرستان برگزار شد.

برگ‌ریز (علیرضا حکیم):

 غزّه می‌سوزد میان آتش و خون
 روی شهر ازخون گلها گشته گلگون    
هر طرف بمب است و موشک،مرگ و عُصیان
 شهر پر از غنچه‌ی سر در گریبان
 قصّه‌ی ویرانی است و اضطراب است
 داستان کربلا و قطع آب است
 باز صدها حرمله کودک کش آنجاست
 از یزید و ابرهه نقشی هویداست
 قصّه‌ی چنگیز و ایران است غزّه
 برگ‌ریزِ جان انسان است غزّه
محمد علی ساکی:

 باز هم صدای آزادی
 باز پخش رادیو فرداست
 پایگاه جور اسراییل
 سالیان سال یو اس آست
 سینه چاک رقص با شمشیر
 جاهلیتی نوین دارد
 ادعای کدخدایی بر
 پنج قاره ی زمین دارد
 چون تمایلی جنون آور
 برتفنگ و نفت وخون دارد
 دشمنی ریشه داری با
 لاله های واژگون دارد
محمد جواد قیاسی:

 نیمه‌شب بود که دنیا به تلاطم می‌رفت
 آتشی در دل و جان همه مردم می‌رفت
 یک‌نفر، از سفر خون و خطر می‌آمد
 اختری بود که از شب به سحر می‌آمد
 ماه...، درمانده و در چنگ مُحاق افتاده
 برکه...، دلتنگ و در احوالِ فراق افتاده
 خاکِ بغداد، در اندیشه‌ی یک رویش سرخ
 بذرهای گل لاله، پی یک پویش سرخ
 چه سرانجامی از اوّل، هوس جریان داشت
 که اج قصد هماهنگی یک بحران داشت؟
 یک‌نفر، از سفر خون و خطر بر می‌گشت
 اختری بود که از شب به سحر بر می‌گشت
 تنِ سرمازده‌ی فصل زمستان را دید
 خالیِ خلوت آغوش بیابان را دید
 پشت سر گوش دل از همهمه و مظلمه پر
 پیشِ رو، دشمن بدکینه در آهنگ ترور
 آسمان، در جریان بود ولی هیچ نگفت
 تا که حالات خزان، از دل دی‌ماه شکفت