«شوِ چلّه »

هی که مه کوچک بییم دِ شوِ چلّه
رسمِ زیبایِه دییم دِ شوِ چلّه
شوِ اوّل، زِمِسو اول قهاره
رسمِ خو دِ لُرِسو اول قهاره
ها وِ یادم اُوسِنیا چه باصفا بی
غصّه و غم دِ دلِ مردم جیا بی
دلِ مردم آینهِ بی غلّ و غش بی
دِلِمو سی یَکتِری وِ کولِ تَش بی
دم گِریتِن دَم ایواره بَچ محلّه
که رَسِس اوّل قهاره، شوِ چلّه
دم گریتن" ایمِشو اوّل قهاره"
هر که داره هر چییه سیمو بییاره
گلوَنی دُر میکِردن دِ سرِ بونیا
تا که کاسِمسا بیرَن دِ دَسِّ هُمسا
چینه چینه، چلسرو، خنّه وِ لویا
وِ خوشی اوّل قهاره وِ سَر اُوما
نه چی ایسه حَردیمه وِ ای گِرونی
زیرِ لو تبریک بویییم وا دلگرونی
نه خوَر دِ پسته و دِنَه کواویی
نه چَپش نه بوقلمو ترش آویی
رسم یارونه اُوما وا نون ترّه
که بووَن "کیخا حونه چُکس دِ خرّه"
"جیره خوار دولتم آویار ژیلم
باغِوون کیکِمم بیایید وِ سیلم"

«استاد علیرضا حکیم رئیس انجمن تبلیغات شعر استان»