جانباز شهید علی اروج زاده در ۸ شهریور ماه سال ۱۳۲۰ در مشهد مقدس چشم به جهان‌ گشود نام‌ پدر براتعلی و نام مادرش گل پری نام داشت.

شهید برای زندگی آینده خود همسری لر زبان انتخاب می کند بنام گل آفتاب که وی هم از بانوان بنام‌ اخلاق و مهربان بودند. خداوند چه سعادتی قسمت علی کرده بود که گل های زندگیش بنام گل پری و گل آفتاب انتخاب شده بودند.

علی در بین اقوام‌ ستودنی بود چه از لحاظ عبادت، اخلاق و مهربانی زبانزد بود. زمانی که جنگ در ۳۱ شهریور ماه آغاز می شود در همان اوایل جنگ به جبهه اعزام میشود. در جبهه فرد پرتلاش و جهادگری به تمام‌ معنا بود.

طبق شنیده های اقوام، جانباز شهید فردی خوش قلب و خوش اخلاق و بسیار مهربان و فامیل دوست بودند. جانباز شهید علی اروج زاده در سال ۱۳۶۳ و ۱۳۶۴ شیمیایی شدند و سرانجام پس از ۲۳ سال تحمل درد و رنج شیمیایی در تاریخ ۳۱ شهریور ماه ۷۷ به یاران شهیدش پیوست.

سالگرد عروج ملکوتی جانباز شهید علی اروج زاده در اولین روز هفته دفاع مقدس بهانه ای شد تا با یکی از فرزندانش بنام اصغر اروج زاده گفتگویی داشته باشیم.

اصغر از اخلاق و خصوصیات رفتاری جانباز شهید به ما می گوید: پدرم دارای اخلاق حسنه و رفتار بسیار خوبی داشتند. وی فردی مهربان و خوش قلب و نسبت به اخلاق و عقاید اسلامی معتقد و ولایت مدار و مردم دار بود.

اصغر گفت: ما ۶ فرزند هستیم سه تا دختر و سه تا پسر شغل ما برادران کارگری است و خواهرانم خانه دار هستند و نسبت به شغل مان ادعایی نداریم که چرا با وجود اینکه فرزند یک پیشکسوت و جانباز شیمیایی دوران دفاع مقدس هستیم باید کارگر باشیم. به هر حال پدران ما همچون دیگر رزمندگان برای حفظ دین و وطن جان خودشان را در طبق اخلاص گذاشتنند و جانانه ایستادند. راهی را که خودشان با احساس قلبی انتخاب کردند و در این راه هم ثابت قدم بودند و از دین اسلام، نظام، ولایت و انقلاب جانانه دفاع کردند و نگذاشتند یک وجب از خاکمان به دست دشمن بیفتد.

از درصد جانبازی پدرشان سوال کردم جواب جالبی دادند و آن این بود: پدرم شیمیایی شده بودند و رنج می کشید ما و همه اقوام به پدر گفتیم که برای درصد جانبازیت پیگیری کنید تا درصد جانبازی در پرونده ثبت شود ایشون گفتند ما نیازی به این درصدها نداریم مگر ما به خاطر خدا و اسلام و حفظ نظام و انقلاب به جبهه نرفتیم این درصد ها بمانند برای آنهایی که نیاز دارند.

اصغر از داغ مادرش هم گفت: مادرم برای ما بسیار زحمت کشیدند و رنج پدر و خود را تحمل می کردند و دست تقدیر این بود که مادرم ۴ سال بعد از پدر آسمانی شدند.

انتظارشان از مسئولین را خواستم در حالی که لبخندی زدند و سر را به نشانه تواضع پایین انداخت، گفت: پدران ما برای رضای خدا و مردم کشورمون رفتند و از خاک این میهن دفاع کردند و راه درست را که چراغ هدایت بود انتخاب نمودند مسئولین خودشان باید به راه شهدا نگاه کنند و راهشان را بپیمایند و راهشان را ادامه بدهند و ما غیر از این انتظاری نداریم.

انتهای پیام/

گفتگو : کبری دریکوند