در دربندیخان عراق همه در سنگر نشسته اند و ایشان به صورت تکیه بر دیوار در حال تلاوت قرآن می باشند که ناگهان حملات خمپاره ای دشمن شروع می شود و همه به بیرون از سنگر و زیر درختان و دیگر جان پناهها می روند تا آتش حملات تمام شود که با اصابت یک گلوله خمپاره درست به درب سنگر...

به میدان مین رسیدیم که مشکلات زیادی شروع شده بود و براردان مشغول باز کردن میدان بودند که دشمن هم قضیه را متوجه شده بود، برادران در کنار خاکریز پناه گرفته بودند، یکی از امدادگران پای یک نفر را که له شده بود پانسمان می کرد و هر چه به او می گفتند که برگرد قبول نمی کرد...