از جمله پرورش یافتگان و تربیت یافتگان فرهنگ بسیج، بهروز مدیری بود. او در فرهنگ بسیج آموخته بود در هر جا که احساس می کند به درد می خورد و کارایی دارد، در آن جا حضور یابد. از مولا و امام خود، امام موسی کاظم (علیه السلام) آموخته بود که فرموده است: ...

مادر بهروز می گوید: «با این که ما وضعیت مالی و زندگی خوبی داشتیم، اما بهروز همیشه لباس کهنه و یا لباس پدر یا برادر بزرگترش را می پوشید. هر وقت به او اعتراض می کردم، در جواب می گفت: مادر! همین لباس های کهنه هم از سر من زیاد است. مادر بعضی همین لباس کهنه را هم نمی توانند تهیه کنند من از آنان شرم دارم، من از خدا شرم دارم...

چند روزی بود از تلویزیون اخباری پخش می شد از اعزام نیروها به اسلام آباد و مناطق غرب کشور؛ پدر و مادر از ما خواستند که تلویزیون برای مدتی خاموش باشد چرا که اگر بهروز از این موضوع اطلاع پیدا کند بدون شک و بدون هیچ گونه معطلی در این مناطق حضور پیدا می کند؛ خوب البته ما می دانستیم این موضوع هیچ وقت برای بهروز مخفی نخواهد ماند...

با گذشت حدود شش ماه از حضور رزمندگان در جبهه و یا رسیدن به سن هیجده سالگی، از آن ها در خواست می شد عضویت خود را از بسیجی به سپاهی تغییر دهند. این کار برای جذب بهترین نیروها جهت عضویت آنها در نهاد مقدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی صورت می گرفت. بهروز نیز یکی از همان جوانانی بود که بارها پیشنهاد عضویت در سپاه به او داده شد...

نیروهایی که خصوصیات و ویژگی های بهروز را داشتند، برای فرماندهی بسیار مناسب بودند. بهروز دارای ویژگی هایی مانند عشق به اهل بیت (علیه السلام) و امام و انقلاب، حجب و حیا، آرامش و متانت و سواد و درک لازم نسبت به زمان خود بود. او دارای هیکلی موزون، درشت و کشیده و با روحیه ا ی شجاع و شهادت طلب بود...