يعقوب از 13 سالگي به جبهه قدم گذاشت. يكبار كه در جبهه كردستان بود به مرخصي آمد يك روز نشسته بود و صحبت از جبهه و رزمندگان و جنگ مي كرد، گفت: يك كوه بلند در كردستان هست بنام شاخ شميران، خدا مي داند چقدر جوان شهيد شود تا پرچم فتح بر آن قله برافراشته شود. تمام فكر و ذكرش فتح قله بود، پس از پايان مرخصي به منطقه بر مي گردد. داخل سنگر رزمندگان تصميم مي گيرند كه حتماً در همين چند روز پرچم سه رنگ جمهوري اسلامي ايران را به اهتزاز دراورند. چندين نفر در اين راه براي برافراشتن پرچم شهيد مي شوند و اين بار يعقوب داوطلب مي شود و پرچم را برمي دارد و به نوك قله مي برد و در آنجا به اهتزاز در مي آورد. همچنانكه مشغول برافراشتن است مورد اصابت تير دشمن قرار مي گيرد و در زير پرچم به شهادت مي رسد و آن قله را به نام شهيد زماني قرار مي دهند. پيكر يعقوب مدتي زير پرچم مي ماند تا اينكه فرمانده عمليات آقاي نقيبي شيرمردي از شهرمان مي رود و پيكر يعقوب را مي آورد.

راوی: مادر بزرگوار شهید