با تمام تواضعی که داشت، با صلابت بود و آن جا که لازم می ­شد سنگین و با وقار و در مقابل دشمن چون کوه محکم و استوار بود. وقتی رفتارهای او را به دقّت بررسی می­ کردم با خود می­ گفتم این همه رأفت در کنار این همه صلابت و دشمن ستیزی چطور با هم جمع شده است. به او غبطه می­ خوردم و به یاد این آیه شریفه از سوره فتح می ­افتادم. «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُم‏...».(آیه ی 29). محمد (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرستاده­ ی خداست، و همراهانش بر کافران سخت و با یکدیگر (مؤمنین) مهربانند. شهید سبزخدا - در حقیقت - چون مولایش علی (علیه ­السلام) اینگونه بود.

 منبع: ستاره های به خون خفته ی لرستان، فصل دوم، نویسنده «حجت شریفی»